Super Club Brugge

Bij het wakker worden gisterenmorgen voelde ik het al.  There’s magic in the air.  Ik sms’te nog naar enkele vrienden dat het hen zou spijten als ze niet naar de wedstrijd zouden komen.  En zo geschiedde.  Het moest en zou weer een memorabele avond worden op Olympia.  Die Polen moesten eraan.  En het werd effectief een avond om nooit meer te vergeten.  Een wedstrijd met alles erop en eraan, super sfeer, super spelers…  Het relaas van een schitterende Europese voetbalavond…

6 PM.  Tijd om te vertrekken richting Brugge.  De trots van Vlaanderen.  Tomaz z’n trein, die een half uur vertraging had, en de nodige file zorgden ervoor dat we slechts enkele minuten voor de aftrap bij het stadion toekwamen.  Nog nooit zoveel politie op de been gezien tijdens een match van club.  Elk zijstraatje werd afgezet.  Paarden op de been.  Grote rijen flikken in gevechtsuitrusting.  Die Polen hadden een reputatie.  Onze Bruges Casual Firm uiteraard ook.  En burgemeester Moenaert neemt geen risico’s.  Anyway, het zorgt voor die extra touch in de beleving die de Europese avonden typeert.  Welgeteld drie minuten voor de aftrap zaten we in de goed gevulde tribune.

SUPER POZNAN FANS

Het is een gewoonte bij het binnentreden van het stadion om onmiddellijk het vak van de bezoekende supporters te bekijken.  Nu was dat zeker het geval.  In de media werd namelijk meer dan genoeg aandacht geschonken aan de Poznan fans.  En ik moet toegeven, in al die jaren dat ik naar Club ga kijken waren de Poznan fans toch wel de meest indrukwekkende verschijning in het bezoekersvak.  Met een goeie 1500 man zat het vak propvol.  En van de eerste tot de laatste hadden ze allemaal hetzelfde t-shirt aan (cf. foto).  Een muur van Polen waar je meteen tegenaan keek bij het binnenkomen van het stadion.  Ze waren ook goed op elkaar ingespeeld.  Op een bepaald moment gingen binnen de twee seconden alle t-shirts uit en kwamen 1500 Poolse naakte torso’s te voorschijn.  Ook hun bekende wall of death voerden ze op.  En later in de wedstrijd gingen, zonder overdrijven, op zijn minst 25 bengaalse vuurfakkels gelijktijdig aan.  Die van Standard denken dat ze voor sfeer zorgen als ze twee zo’n fakkels meebrengen, wel gisteren was het toch nog wat anders.  Je zou kunnen zeggen dat de spontaniteit van het supporteren bij hen zoek is, alles was immers precies als een toneelstuk tot in de puntjes voorbereid.  Sommigen zagen het zelfs als communistische toestanden.  Maar ik vond het toch de moeite om te zien.  Grappig was wel dat die Poolse zigeuner van anderlecht ook in het bezoekersvak zat bij Poznan.  Je weet wel, die met zijn ellebogen. Vorige week zei hij nog dat Poznan het zeker zou halen van Club.  In your face Wasyl!

SUPER CLUB FANS

De Poznan supporters waren visueel dan wel indrukwekkend, vocaal waren ze dat héél wat minder.  En dat lag niet aan de Polen zelf, maar aan de helse sfeer van de volledige Club aanhang.  Gisteren was echt weer een voorbeeld van hoe het eigenlijk altijd zou moeten zijn qua sfeer.  Reeds van de eerste minuut werd er gezongen, in de handen geklapt en de ploeg naar voor geschreeuwd.  Het was echt één van die memorabele Europese avonden op Olympia, schitterend gewoon.  En het was niet alleen de spionkop, neen, werkelijk in alle tribunes zat de sfeer er goed in en werden onze helden aangemoedigd zoals nooit tevoren.  Die van Poznan hebben we niet gehoord.  Zij die dachten dat Poznan twee thuiswedstrijden zou spelen tegen Club kregen gisteren lik op stuk van de trouwste aanhang van het land.  We waren gisteren met z’n allen een twaalfde man om U tegen te zeggen, een eengemaakte Blue Army!

SUPER SPELERS

Het belang van de wedstrijd werd er bij de spelers goed ingeprent en dat was er aan te zien.  Vanaf de eerste minuut trokken ze ten aanval.  Meer en meer krijgt de ‘vernederlandisering’ van ons voetbal vorm.  De bal wordt vlot rondgespeeld, en de lange bal is stilaan volledig uit ons spel verdwenen.   Er waren in mijn ogen ook een pak individuele lichtpunten.  Om te beginnen met Sonck.  Hij speelde gisteren een goede wedstrijd, toonde veel inzet en scoorde de broodnodige 1-0 waardoor verlengingen konden worden afgedwongen.  In de eerste helft trapte hij ook al tegen de paal.  Zoals voorspeld zouden we Sonck nog goed kunnen gebruiken dit seizoen. 

Ook Alcaraz speelde gisteren een dijk van een wedstrijd.  Hij stond als een muur te spelen, won elk kopbalduel en kon elke potentiële dreiging van de Polen in de kiem smoren.  Tijdens de voorbereiding werd hij nog betrapt op nonchalance en een gebrek aan concentratie, maar nu zit hij weer op z’n niveau van vorig seizoen.  Het gebrek aan erkenning in de Belgische pers gaat er bij mij echt niet in, want deze Alcaraz behoort gewoon tot de beste centrale verdedigers die in ons land rondlopen. 

Nog zo’n lichtpunt gisterenavond was Vadis Odjidja.  Speelde een schitterende wedstrijd op het middenveld.  Hij was sterk in duels, zorgde voor de nodige aanvallende impulsen zonder daarbij zijn verdedigende taken uit het oog te verliezen en lag met een kanjer van een schot aan de basis van de 1-0.  Hij wordt steeds sterker en sterker in zijn rol.  Het was gisterenavond een plezier voor ons om naar te kijken.  Voor de paars-witte ogen die de wedstrijd gisteren volgden moet het pijnlijk geweest zijn, vooral bij hun bestuur…  Ook Simaeys verdient het om vernoemd te worden.  Zeker toen hij door Koster op het middenveld werd gezet kwam zijn kwaliteit naar boven.  Hij is stilaan de speler waarvoor hij gehaald werd: de vervanger van Timmy Simons.  Met z’n aanvallende ingesteldheid en geweldig kopbalspel belooft het veel goeds eens Donk terug keert uit blessure en Simaeys steeds op het middenveld kan worden uitgespeeld.

Dé held van de avond is ongetwijfeld Stijn Stijnen.  Waar hij zondag tegen Kortrijk nog in de fout ging, stond hij er gisteren zoals vanouds.  Hij deed wat hij moest doen: geconcentreerd blijven.  Poznan kwam er haast niet uit, maar als ze dat dan toch deden stond Stijn er.  Met een cruciale redding toen Lewandowski alleen op hem af ging.  En met de beslissende redding tijdens de penaltys bezorgde hij ons Europees voetbal, al zeker tot eind december.

SUPER KOSTER

Ook onze nieuwe trainer Adrie Koster weet me steeds meer te overtuigen.  Gisteren moest absoluut gewonnen worden, maar moest al even absoluut het tegendoelpunt worden vermeden.  Toch kwam Koster met een enorm offensieve opstelling – met Dirar, Vargas, Sonck en Akpala – aan de aftrap.  Ik zag het Jacky vorig jaar toch niet doen.  Telkens weet Koster ook te verrassen door de tegenstander op het verkeerde been te zetten, iedereen had Sonck immers op de bank verwacht.  Ook zijn ingrepen tijdens de wedstrijd lonen bijna altijd.  Door Simaeys een rij naar voor te schuiven, en Dirar en Vargas van flank te laten wisselen ging Club nog beter spelen.  Simaeys kopte onmiddellijk een bal tegen de paal en even later volgde de 1-0. 

SUPER WEDSTRIJD

In het algemeen was het een schitterende wedstrijd.  Alles was aanwezig: een helse sfeer, spanning en een geweldige ontknoping.   Alles zat ook in de wedstrijd zelf.  Een bal op de paal van Sonck en Simaeys, maar ook twee serieuse waarschuwingen van Poznan met een afgekeurd doelpunt en een schitterende redding van Stijnen die een drama kon voorkomen.    Als die bal van Simaeys dan in de 78e minuut tegen de paal gaat, nadat er al enkele goede kansen werden gemist, dan vrees je stilaan dat het gewoon niet mag.  Het vervolg van het verhaal is gekend.  Na de 1-0 van Sonck en de overbodige verlengingen kwamen de penaltys.  Iets waar Club traditioneel sterk in is.  Net als tegen Dortmund en Valerengen trokken we weer aan het langste eind.  The party could begin! 

SUPER VERJAARDAG

Gisteren, 27 augustus, was het ook mijn verjaardag.  Het was bovendien dag op dag 6 jaar geleden dat Club zich na penaltys kon plaatsen voor de poules van de Champions League tegen Dortmund.  Ik had vooraf dan ook getekend voor een 1-0 overwinning om daarna door te stoten na de penaltys.  De spanning is te snijden en goed voor het hart kan het niet zijn, maar het zijn wel dé mooiste wedstrijden die je kan meemaken.  Om zo’n wedstrijd, met zo’n ontknoping te mogen meemaken op uw verjaardag, dat is geweldig.  Het was ‘the cherry on my birthday cake’!

(Foto’s Blue Army)