Bruges Lads on tour - Coxyde 08

Vorig weekend, 4-6 juli, sloegen we onze tenten weer op in Coxyde voor het jaarlijkse oefenkamp van Club Brugge.  Al moet het worden gezegd, dit jaar was er helemaal geen sprake van tenten.  Neen deze keer hadden we via Daffy een boot ter beschikking, gelegen in het zogenaamde spaarbekken van Nieuwpoort.  Het werd ons basiskamp voor een weekend voetbal en uitgangs plezier, alwaar werd gelachen, geroepen en sigaren gerookt op het dek met als conclusie van het weekend: Wij zijn geen mietjes!  Het relaas van een fijn weekend bij ‘read more’

Day one

Ons Bruges Lads weekend begon zoals de meeste weekends wel eens durven te beginnen: op vrijdag.  7 PM, eerste oefenmatch van Club in en tegen Coxyde.  Naast Daffy, Tomaz en mezelf als trouwe Bruges Lads hebben we vorig weekend zowaar ook verbroederd met een Malinois boy, want ook ‘Champagne Marnix’ was van de partij.  Het werd een fijne wedstrijd waarin we voor het eerst enkele nieuwe Brugse helden aan het werk konden zien.  Vooral Vargas gooide meteen grote ogen door reeds na 4 minuten van op een onmogelijk lijkende plaats de bal toch nog in de winkelhaak te deponeren.  We gaan niet te snel juichen, maar volgens mij gaan we nog heel wat plezier beleven aan Vargas.  Vlotte 2-6 overwinning, leuke eerste oefenpot bij ondergaande zon en een heerlijke burger van Verkindere, een must voor elke zichzelf respecterende voetbalfan.  Het weekend kon beginnen.  Nadien nog met enkele helden op de foto, zoals daar zijn: Dirar, Geraerts, Stijnen, Leko, Salou and last but not least Jacky Mourinho.  De fotos volgen ongetwijfeld nog eens de cameras van Daffy en Champagne Marnix terecht zijn.

Na de match terug naar ons basiskamp voor een heerlijke zonsondergang barbecue zoals dat hoort aan het begin van een zomer.  Lekker aperitiefke, lekker muziekje, lekker saucisje en een Vlaamse Leeuw die wapperde aan onze boot; het Bruges Lads weekend was nu officieel geopend.

Volgende pitstop: de Viking.  Blijkbaar het café bij uitstek aan de kust waar je moet zijn.  En inderdaad, toen we daar omstreeks 1u ’s nachts arriveerden zat het daar lekker vol.  Na enkele bier rondjes kwamen we dan ook volledig los en vooral onze hoogst eigen Tomaz Casual Firm ging ervoor.  Tot zijn groot jolijt zat het café vol met afgezakte club supporters zodat al rap verbroederd werd met kaal geknikkerde mede supporters.  Het werd een waar feest.  We hebben gezongen en geroepen, Ooooh Fc Bruges, We’re wonderfull!!  Toen even later Champagne Marnix afkwam met een fles champagne en 4 glazen kon het feest pas echt beginnen.  Decadentie en voetbal, op ons Lads weekend kan het al eens samen gaan.

Dan moest het meest lachwekkende moment van de nacht, en waarschijnlijk van het ganse weekend nog komen.  Om afkoeling smachtend besloten we om even naar buiten te gaan.  Daar maakten we kennis met Steve en Steven.  Wisten wij veel dat het onze mascottes van het weekend gingen worden.  Steve en Steven, S&S voor het gemak, waren zowat de typische jongeren zoals je ze in elk dorp wel vindt: klakske, piercing, tattoo, en zoals uit de diepgaande gesprekken die we met hen voerden bleek: geen verstand.  We hebben ons, om het beschaafd uit te drukken, slecht gelachen met die twee.  Het werd al snel duidelijk dat de twee wel enige Vlaams Belang sympathiën koesterden, maar toen de ene voor de ganse straat riep “Belgium Rules”, trokken wij toch enkele bedenkelijke blikken.  Belgium?  De jongen wist duidelijk niet waarover hij het had.  Andere schaamtelijke momenten gedurende onze wandeling waren onder meer wanneer Steve zich volle bak over de capeau van een auto rolde en vol trots zei: “Onderschat me niet want ik heb alle James Bond films gezien.”  Wij weer plat van het lachen.  Het meest hilarische moment van de avond schrijf ik op naam van Tomaz.  Toen Steven vol stoerheid zijn getattoeerde pitbull op z’n arm toonde aan Tomaz was diens antwoord: “Bwaaa, ik zie liever een Jack Russel.” Hilarisch!  S & S, we hebben er nog lang over nagebabbeld en we zullen er nog lang over blijven babbelen.  Foto’s van de twee volgen nog, eens de camera’s … je weet wel.

Na onze wilde partynight terug naar het basiskamp waar we probeerden om de slaap te vatten.  Dat dit niet voor iedereen even makkelijk was zal Tomaz zeker kunnen getuigen! “Marnix schuif op, Marnix stop met snurken, …”  Het waren zinnen die ook mij keer op keer uit m’n slaap hielden.  Hilarisch, dat wel.

Day two

Op zaterdag stond geen voetbal op het programma.  Wel spijzen, dranken en sigaren.  De ochtendstond, het kon gerust al middagstond genoemd worden, had van deze keer geen goud in de mond, maar wel veel water.  Rond 2 PM waren we klaar voor wat actie.  We hadden net afscheid genomen van onze Malinois delegatie aka Champagne Marnix, en besloten om een fikse dijkwandeling te maken.  Na de heuse party night en bijhorende kater zaten we immers maar wat verweesd voor ons uit te staren in ons basiskamp, een wandeling zou deugddoen.  En of ze deugddeed.  Daarna nog een milkshake banaan en de strandnamiddag was compleet.  Die avond gingen we ns goed gaan eten.  Zo geschiedde.  En nadien nog een lekker sigaartje op het dek.  Ook hiervan volgen nog schitterende foto’s.  De zaterdagavond was aan de rustige kant, een overvolle Viking, het was niet al dat zodanig dat we vlug terug waren in het basiskamp.

Day three

Op zondag moesten we vroeg uit de veren.  Ons basiskamp moest immers worden teruggevaren naar Diksmuide.  Zeg maar het basiskamp van ons basiskamp.  Maar belangrijker nog, we konden de strijdkreet weer luiden: It’s football day!!  Want die namiddag stond KV Oostende - Club Brugge op het programma, de tweede oefenwedstrijd.  Na de boottocht en het nodig krachtvoer trokken de Bruges Lads in auto colomme richting Oostende.  Daar gearriveerd namen we plaats op wat gerust de mooiste plaatsen van het stadion kunnen worden genoemd.  Hoog en centraal.  Hadden we daar geldige kaartjes voor? Banee!  Maar geen enkele steward die namiddag durfde het aan om drie Bruges Lads met bijhorende donkere zonnebril daar ook maar één opmerking over te geven.  De match zelf dan: 1-2 overwinning met goals van Chavez en Salou.  En behalve de lijnrechter wist niemand waarom een goal werd toegekend aan Oostende, de bal kwam niet eens in de buurt van de doellijn.  Opvallend was vooral dat het voor de supporters Oostende precies dé match van het jaar was, en dat voor een oefenmatch.  Niet te geloven hoe die tekeer gingen.  De extase om eens te mogen tegen Club spelen, het doet wat met een mens.

Daarna was het weekend alweer ten einde en reden we allen huiswaarts.  Het was een fijn weekend, met veel plezier, waarover we ongetwijfeld nog lang zullen napraten.  Namens de Bruges Lads wil ik dan ook nog eens uit het diepst van m’n hart onze Lad Daffy bedanken, die dit jaar een schitterend basiskamp ter onzer beschikking stelde.  Vriend Daffy, bedankt!  Het was een fijn weekend, eentje die we volgend jaar ongetwijfeld zullen herhalen.  De onderhandelingen met onze Malinois connectie voor het basiskamp van volgend jaar zijn trouwens reeds opgestart.

De geschiedenis heeft ons geleerd dat elke groep strijders hun eigen wapenschild hadden.  Voor ons heeft Tomaz zich daarmee beziggehouden.  Het resultaat ziet u linksbovenaan de post.  Klik gerust op de foto om te vergroten.  The Bruges Lads:  we shall not be moved!  Wij zijn geen mietjes!

Gilles, Bruges Lad, Coxyde 08.