Ik kreeg de laatste tijd al eens de opmerking dat ik de laatste weken te weinig over politieke topics postte. ‘k Moet zeggen ben langer dan verwacht bezig geweest met het in mekaar steken van m’n nieuwe blog, en bovendien was er behalve het hilarische “welkom in mijn woonkamer ” filmpje van Leterme niet zo veel te beleven op politiek gebied. Btw Yves, doe eens iets aan uw interieur jongen!Maar bon, we gaan er weer eens werk van maken he. Bezig aan een nieuwe M-File over de altijd ja-knikkende Vlaming in het kader van het smogalarm. Zou morgen of ten laatste zondag af moeten zijn. En Arthur Van Amerongen, Nederlands islamkenner en journalist, heeft een boek geschreven. Een boek over zijn bevindingen nadat hij een jaar lang tussen de radicale islamieten leefde in onze hoofdstad. Zijn conclusie? “Ik zag in Brussel enkel getto’s, vol moslims met middeleeuwse opvattingen die op geen enkele manier in contact staan met de Belgische samenleving. Sterker, ze verachten die samenleving. Brussel is het ideale broeinest voor extremisten, want de stad is complex, chaotisch en anoniem. Controle is er niet. Integratie al evenmin.” Verder lezen bij “read more”.
De journalist dompelde zich helemaal onder in het islamitische milieu in Brussel. Hij installeerde zich in een oud huis in de volkswijk de Marollen. Hij leefde als geheelonthouder: hij at ‘halal’, dronk geen druppel alcohol, gebruikte geen drugs en ging niet uit. Hij probeerde in contact te komen met mensen die invloed hadden of zouden hebben op de islamitische gemeenschap. “Hoe hoger opgeleid, hoe meer ze zich tegen de westerse wereld keren. Ze verachten het gastland, maar aanvaarden wel gretig de uitkeringen die ze genieten. Echte moslims voelen zich superieur aan de losbandige autochtonen. België is in hun ogen een land van wulpse vrouwen, hoerenlopers, zatlappen en biggenvreters. Nog sterker en gevaarlijker: ze prediken dat onophoudelijk bij ongeschoolde geloofsgenoten, die hun argumenten zonder nadenken slikken. Integratie is voor hen een ongelovige daad en bijgevolg onbespreekbaar.”
“Voor de buitenwereld verkondigen bebaarde mannen de islam van de liefde en de vrede. Als ze onder elkaar zijn, gaan ze fel tekeer tegen het Westen, de joden en de boeddhisten. Ze kanten zich tegen de moderne wetenschap, vrije democratische politiek en nog het meest tegen de zeden. In Brussel vind je vreselijke boekhandels, vol anti-semitische lectuur en opruiende boekjes. Die geschriften zijn racistisch en bij wet verboden. Ik heb dagen in die boekhandels rondgehangen, maar heb er nooit politie gezien. In ons land schenkt men daar dan ook alleen aandacht aan als men de wet langs “rechter zijde” overschrijdt. Dan heb je voor je het weet de gedachtenpolitie van het centrum voor gelijkheid van kansen aan je been. De wet overtreden langs “linker zijde”, ach dat steekt allemaal zo nauw nog niet.
“In het centrum van onze Europese hoofdstad liggen de echte kweekvijvers van het extremisme. Ze zijn veel talrijker dan iedereen denkt. Het zijn buurten met een moordende sociale controle vanuit de islamitische gemeenschap. Een jonge moslima die op straat een sigaret rookt of een jongen zoent, wordt binnen de vijf minuten verklikt en krijgt ervan langs. De tamtam werkt perfect. Diezelfde sociale controleurs sluiten wél hun ogen voor iemand die wekenlang met jerrycans benzine rondzeult of verdachte pakjes naar zijn huis sleept. Zo iemand aangeven vinden ze verraad.”
Volgens de auteur wordt er ook helemaal niet gewerkt aan integratie. “Dat ze me eens aantonen waar die multiculturele samenleving bestaat! De enige interactie tussen moslims en autochtonen is de handel. De weinige autochtone cafés en winkels in de extremistische wijken sluiten. Een beetje Belg komt er niet meer wonen. De getto’s breiden zich als inktvlekken uit. De toon onder de allochtonen wordt met de dag aanvallender, de mensen worden er vromer en vromer. Ziet de politiek dat dan niet? Of wil ze het niet zien omdat het niet aangenaam is?”
Voila se, right there, een Nederlander die de nagel op de kop slaat wat betreft de politieke situatie in ons land. Men wil het gewoon niet zien. Waarom? Angst om in de o zo verdomde rechtse hoek geduwd te worden? Bang om teveel allochtone stemmen te verliezen? Of gewoon achterlijk en naïef?
“Waarom stelt de politiek geen kritische vragen bij de activiteiten van extremisten? Vlaanderen is op dat vlak wel erg bekrompen. De multiculturele samenleving is een heilig huisje, waaraan je niet raakt.”
Ja hier moet altijd eerst iets gebeuren voor aleer men er iets aan doet… Wachten op de eerste aanslag dan maar…
Vooraleer er kritiek komt op deze post van linkse bloglezers toch nog even dit: Arthur Van Amerongen kan je niet verwijten dat het weer eens één of andere “rechtse rakker” is die propaganda voert tegen de multiculturele samenleving. Hij studeerde semitische talen (waaronder Arabisch en Hebreeuws) aan de universiteit van Amsterdam. Hij behaalde zijn doctoraat met een scriptie over de heilige oorlog in Algerije. Zijn geschriften getuigden van enige sympathie voor de moslimstrijders. Hij stemde uitgesproken links. Je kan hem dus moeilijk verdenken van een aangeboren afkeer voor de islam en haar aanhangers.
Zijn interview in Knack kan je hier lezen.
Filed under: Politics
