Majorfacts.be Stopt Ermee October 31, 2011

Alea iacta est, de teerling is geworpen. Ik stop met mijn blog. De stekker wordt er straks definitief uitgetrokken. Een goeie maand geleden heb ik voor mezelf uitgemaakt dat het tijd werd om het verhaal af te ronden. En vandaag is de perfecte dag om er een streep onder te trekken. De zon schijnt, maar meer nog is het vandaag exact 4 jaar geleden dat ik deze blog startte. Ideaal dus om er op dezelfde dag ook mee te stoppen, maar natuurlijk niet zonder jullie te vertellen waarom.

Redenen waarom ik ermee stop? Tijdsgebrek, goesting, 2 many bloggers, meer input minder output, je doet het goed of je doet het niet, what’s in it for me en de belangrijkste reden: het verhaal is geschreven, het doel van deze blog is er niet meer.

Vier jaar geleden begon ik als student met deze blog met als doel te schrijven over de dingen die mezelf en de studenten bezighielden. Dat was veelal bullshit die in de media kwam en waar al eens mee gelachen kon worden, dat waren verhalen over het uitgaan, dat was al eens een politieke discussie, dat waren dingen die we op straat tegenkwamen en waar eens bij kon worden stilgestaan. En dat was plezant, want als student had ik toch bakken tijd over om bakken zever neer te pennen op deze blog en had u diezelfde bakken tijd om bakken zever te lezen.

Blogs. Vier jaar geleden. Het was nieuw, het was plezant. Ik amuseerde mij erin om de verhalen of de discussie die we de avond voordien tussen pot en vooral pint op een kot of aan een toog hadden gevoerd, in een leuke post te gieten op m’n blog. Of om dat grappig filmpje die verschenen was op internet, de zoveelste blunder van onze regering en noem maar op, om dat alles zo snel mogelijk met jullie te delen. Maar die tijd is voorbij. Zowel voor mij, als voor jullie.

Nu zijn we allemaal werkmensen geworden. Werkmensen met heel wat minder tijd. En de tijd die we dan vrij hebben spenderen we niet al te veel meer op internet, dan gaan we liever eens sporten of op café met de vriendin en de vrienden. En terecht. Samenhangend met die tijd verdwijnt langzaam maar zeker ook de goesting. Waar ik als student rondliep in de straten en dingen zag of bedacht waarvan ik dacht die in een leuke post te kunnen gieten, heb ik die gedachten nu nog steeds, maar als ik dan thuiskom na een dag werken hou ik die gedachten in m’n hoofd. Dan doe ik liever iets ontspannend dan opnieuw achter m’n computer te kruipen om die tekst neer te pennen. Dan heb ik liever wat meer input door het lezen van een goed boek of het bekijken van een interessante documentaire, dan dat ik me bezighoud met output door het schrijven van een nieuwe post.

Ik ben van mening, zeker bij het bloggen, dat je ofwel iets goed doet ofwel doe je het beter helemaal niet. En de laatste tijd deed ik het niet goed, of toch niet goed genoeg naar mijn gedacht. In die vier jaar heb ik nooit een post geschreven met het gevoel dat ik nog eens iets moest schrijven omdat het al zo lang geleden was. Nooit. Want als ik dat probeerde trok de tekst op niets en publiceerde ik hem toch niet. Ik heb steeds geschreven omdat ik iets voelde, iets zag of iets dacht. En nogmaals, die zaken zijn er nog steeds, alleen is de goesting er niet altijd meer om dat neer te pennen. Bovendien waren die blogs vier jaar geleden nog iets min of meer nieuw, nu zijn er 2 many bloggers en eerlijk gezegd ook veel bloggers die dat allemaal veel beter doen dan mezelf. Bloggers die om de twee à drie dagen met een nieuwe post komen en dat geweldig kunnen neerpennen. Bij mij waren er de laatste maanden te vaak en te lange periodes van stilte.

Het is tijd voor iets anders. Want met deze blog begon ik me ook de vraag te stellen what’s in it for me? Maar vroeg of laat start ik wel een nieuwe blog, want ik schrijf veel te graag. Misschien een professionelere blog dan, geen zever meer, maar work related. We zien wel. Het oorspronkelijke doel van deze blog – mijn medestudenten amuseren – is er in elk geval niet meer. Het verhaal van deze blog is geschreven. En eens dat doel er niet meer is, dan vind ik dat de blog op zich er ook niet meer hoeft te zijn. Tijd om de focus op andere zaken te leggen. Ik heb me alvast vier jaar geamuseerd bij het schrijven en hoop van u hetzelfde bij het lezen.

G.